Mictlan Sacbe Pérez Moreno
Osuwiska stanowią zagrożenie na całym świecie, dlatego ważne jest oszacowanie ilości materiału, jaki przedostaje się do niżej położonych obszarów. W tym celu skuteczne okazują się bezzałogowe statki powietrzne, jednak na poziomie lokalnym brakuje standardowych metodologii dotyczących ich wykorzystania oraz wyników z nich płynących. Niniejsza praca proponuje standardową metodę, ręczną i zautomatyzowaną, w zakresie wykorzystania bezzałogowych statków powietrznych oraz ich wyników do oceny widocznych zmian osuwiska i jego objętości w trudno dostępnych obszarach. Ich obliczenia i kartografia pozwalają obserwować dynamikę gromadzenia się i osadzania się materiałów w krótkim okresie oraz na bardzo małych obszarach przy stosunkowo niskich nakładach czasu i zasobów.